دوستای عزیز وب نویسم  من اومدمممممممممممممممممممممممممممممم

دلم واسه وب نوشتن تنگ شده بووووووووووووووود

 ديوار بود ، اي کاش کودک بودم تا از ته دل مي خنديدم نه اينکه

 مجبور باشم همواره تبسمي تلخ بر لب داشته باشم ، اي کاش

 کودک بودم تا در اوج ناراحتي و درد با يک بوسه همه چيز را فراموش

 مي کردم .ای کاش کودک بودم ... .

دلم گرفته است و سکوت می کنم بر بی وفایی تو

دلم گرفته است و سکوت می کنم بر جفای روزگار

دلم گرفته است و سکوت می کنم یک سکوت مرگبار

دلم گرفته است و سکوت می کنم بر این همه نبودنت

دلم گرفته است و سکوت می کنم بر این دل بریدنت

دلم گرفته است و سکوت می کنم بر مسیر زندگی

دلم گرفته است و سکوت می کنم در این مسیر بی کسی

دلم گرفته است به وسعت آسمان کویر

دلم گرفته است و سکوت می کنمتا انتهای این مسیر

مثل سوسک نمی ترسیم. از عنکبوت می ترسیم...از اینکه تمام

 زندگیمون تار عنکبوت ببنده نمی ترسیم. از شکستن لیوان

 می ترسیم...........از شکستن دل آدما نمی ترسیم. از اینکه بهمون

خیانت کنند می ترسیم.............از خیانت به دیگران نمی ترسیم... .

هیچ کی نمی تونه بفهمه که صدام از چی گرفته

هیچ کی نمی مونه که با من توی راهم همسفر شه

آخه می ترسه که  با من با دله من در به درشه

هیچ کی نمی دونه که چشمام چرا همیشه خیسه خیسه

دلم گرفته است به وسعت آسمان کویر... .

دریغ که گریه دستانم نیز مرا به تو نمی رساند ...

من از تراکم سیاه ابرها می ترسم  و هیچ کسی مهربان تر از گنجشک های

کوچک کوچه های کودکی ام نیست و کسی دلهره ای بزرگ قلب کوچکم را

 نمی شناسد و یا کابوس های شبانه ام را نمی داند ... و تو رفتی ...رفتی و مرا

تنها گذاشتی ... رفتی و مرا با انبوهی از دلتنگی هایم تنهایم گذاشتی ...رفتی

 در فصلی که تنها امیدم خدا بود و تو.تو که که دست هایت سایه بانی بر

 بی کسی های من ...تو رفتی ،تو که گمان می کردم از تبار آسمانی و

دلتنگی های و دلواپسی هایم را در می یابی ...که گمان می کردم ساده ای ،

ساده ای و سادگی هایم را باور داری ...و افسوس ...افسوس که رفتی، افسوس که

حتی نمی خواستی هم قسم باشی ...

افسوس ... رفتی،رفتی ،ساده،ساده مثل دلتنگی هایم ....و حتی ساده مثل

سادگی هایم .

اکنون من مانده ام و یک عمر خاطره ...

اکنون من مانده ام و یک عمر حسرت ...

تو رفتی و حتی من باور نکرده ام این بریدن را ،این نبودن و رفتن را .

کاش کمی از آنچه که در باورم بودی در باورت خاطره بودم.

تو رفتی... .

دركش نبوديم چي مي شد اگه خدا فردا ديگه ما را هدايت نمي كرد

 چون امروز اطاعتش نكرديم واقعا چي مي شد اگه خدا امروز وقت نداشت

 به ما بركت بده چرا كه ديروز ما وقت نكرديم از او تشكر كنيم ... .

وولی تنهایه تنها موندم .

یه مدتی دیگه یاهو  مسنجر رو باز نمی کنم .اگه

کاری با من داشتید لطفاکارتون رو  به صورت خصوصی

 به وبلاگم نظر بذارید .

ممنون.